Geef uw kinderen de mogelijkheid om te falen

A A A

Falen geeft meer kans tot zelfvertrouwen, verantwoordelijkheidszin  en een succesvol leven.

Mijn zoon had grootse plannen. Hij was van plan om te stoppen met zijn opleiding aan de universiteit en wilde graag nog enkel met muziek bezig zijn.

Ik had hem altijd aangemoedigd om op zoek te gaan naar wat zijn talenten waren en naar wat de Here God op zijn hart had gelegd. Ik had niet kunnen bedenken dat dit het zou zijn – tenminste niet dat hij de universiteit zou verlaten. Hij had een passie voor muziek, niet voor de opleiding waarmee hij bezig was. Zijn besluit stond vast.

Aanvankelijk wist ik niet hoe ik moest reageren. Ik heb altijd geloofd dat kinderen de kans moesten krijgen om de gevolgen van hun keuzes aan den lijve te ondervinden, maar naar mate zij ouder worden staat er meer op het spel. De school van het leven deelt soms harde klappen uit. Omdat ik weet dat deze lessen zwaar kunnen zijn, vertelde ik mijn zoon dat, indien hij met zijn plannen wilde doorgaan, hij hiervoor geen financiële ondersteuning zou ontvangen. Hij kreeg evenwel mijn zegen.

Na zowat zes maanden realiseerde hij hoe moeilijk het was om te kunnen leven van zijn optredens met de band. Hij maakte de volgende keuze: hij werkte een plan uit zonder zijn droom op te geven. Dit plan betekende dat hij zijn studie terug zou opnemen. Hij hield zijn visie vast, maar nu pakte hij het realistisch aan.

Waarschijnlijk zou ik dit plan in het begin aan mijn zoon opgelegd hebben, maar dat zou zijn hart niet hebben veranderd. Hij zou zich losgeworsteld hebben van het plan dat zijn vader hem oplegde. In de plaats daarvan heeft hij een ervaring opgedaan die zijn leven veranderde. Toen begreep hij dat hij, wilde hij iets bereiken, hij daarvoor hard moest werken.

De keuze om zijn opleiding af te maken, was zijn eigen keuze. Deze keer was hij gemotiveerd om te slagen voor zijn studie.

Het belang van falen
Kinderen moeten niet pas wanneer ze gaan studeren geconfronteerd worden met de gevolgen van de keuzes die ze maken. Dit gebeurt veel eerder. Toen onze vier kinderen jong waren, hadden mijn vrouw en ik een natuurlijke impuls om hun problemen op te lossen. We hebben geleerd om deze impuls te onderdrukken. Kinderen moeten leren om te groeien doorheen het proces van oorzaak en gevolg van hun daden. Wanneer ouders ingrijpen in dit proces, kan het hun groei naar volwassenheid vertragen. Kinderen leren om verantwoordelijkheid te dragen, wanneer ze af en toe mogen falen.

We lieten onze kinderen toe om te falen opdat zij zouden leren om verantwoordelijkheid te dragen. Wij hebben hen bijvoorbeeld verplicht om zelf hun alarmklok in te stellen en zelf op te staan. We waren het zat om hen ’s ochtends uit bed te krijgen, er voor te zorgen dat ze voldoende tijd hadden om zich aan te kleden, te ontbijten en de bus te halen. We waren het moe om hen naar school te brengen wanneer ze de bus hadden gemist.

Toen ze twaalf werden, dachten we dat onze kinderen moesten leren om eigen verantwoordelijkheid te dragen. We stelden daarom een regel vast: wie zich zou verslapen, het ontbijt moest overslaan of de bus zou missen, zou daar zelf de gevolgen van dragen: honger tot lunchtijd, nablijven op school of extra opdrachten maken.

Dit was voor ons als ouders een moeilijke tijd. Niemand houdt er van dat zijn kind in nesten raakt. Maar we hielden vol. Het heeft niet lang geduurd vooraleer onze kinderen leerden om op tijd op te staan. De ‘korte pijn’ van hun verkeerde keuzes was voor hen gemakkelijker dan de machtsstrijd op lange termijn die zich in vele gezinnen afspeelt. Er was geen ruzie meer noch geen gezeur. Er waren wel gevolgen van hun eigen keuze.

Leren om te vechten
We bewijzen onze kinderen geen dienst wanneer we hen beschermen of de gevolgen van hun keuzes verzachten. Ouders die aan de leerkracht van hun kind een briefje schrijven waarom hun kind zijn huiswerk niet heeft gemaakt, maakt dat dit kind steeds zal verwachten dat het een voorkeursbehandeling krijgt. Dit zal voor frustratie zorgen wanneer dit niet wordt gegeven. Ouders die verwachten dat hun kind vooraan moet staan, ook indien dit kind dat niet verdient, ontnemen dit kind de groeikansen die enkel komen via falen en ontgoocheling.

Kinderen leren niet om met moeilijkheden om te gaan indien de ouders steeds voor oplossingen zorgen. Ze komen in de volwassen wereld terecht zonder het zelfvertrouwen dat ze in staat zijn om stand te houden, wat er ook op hun weg zal komen. Kinderen moeten leren om te vechten, om in deze wereld te leven. Ze moeten leren om te volharden en te strijden voor een overwinning en leren om ontgoochelingen te verwerken wanneer de overwinning uitblijft. Ze moeten leren dat ze oogsten wat ze gezaaid hebben en dat het leven niet altijd eerlijk is.

Dit leerproces zal over builen en kwetsuren gaan. Het lijkt alsof sommige kinderen moeilijkheden opzoeken. Anderen overkomt het door de zondige wereld waarin we leven. Maar al de kwetsuren kunnen een levensles worden en hen helpen om sterk te staan. Uw kinderen zullen deze levenslessen vroeg of laat leren. Het is beter dat ze dit leren wanneer ze jong zijn. Wanneer ze volwassen zijn geworden, zal de maatschappij de brokken voor hen niet opruimen en hun wonden niet verbinden, wanneer ze oneerlijk zijn behandeld. Indien ze al vroeg wijsheid en verantwoordelijkheidszin hebben geleerd, zullen ze daar later de vruchten van plukken.

De rol die ouders spelen
Het is niet de taak van de ouders om hun kinderen een kalm en rimpelloos leven te geven. Het is onze taak om wanneer ze jong zijn grenzen aan te brengen die hen beschermen en veiligheid geven. Wanneer kinderen opgroeien worden deze grenzen verlegd. Dat is nodig om hen te doen groeien naar de persoon zoals God hen heeft bedoeld.

Onze zoon, die eens met zijn studie stopte, heeft later zijn opleiding beëindigd. Toen hij pas getrouwd was, besloot hij opnieuw om de droom die God in zijn hart gelegd had, waar te maken. Ik was niet enthousiast toen hij het me vertelde, maar ik gaf hem mijn zegen.

Hij had opnieuw kunnen falen, maar ik wist dat hij uit zijn vroegere ervaring had geleerd. De tweede keer is hij inderdaad geslaagd en heeft hij de weg gevonden die hij al die jaren zocht. Omdat hij geleerd heeft om te vechten voor het doel dat hij voor ogen had, is hij nu een succesvolle componist.